Zabiegi i operacje chirurgiczne (chirurgia ogólna, urazowa,
plastyczna i laparoskopowa)
Chirurgia
– to dziedzina medycyny zajmująca się zabiegowym i operacyjnym diagnozowaniem i
leczeniem schorzeń, a także zapobieganiem poważniejszym skutkom chorób poprzez
operacyjne usunięcie przyczyny. Nauka ta zawiera w sobie wiele działów takich
jak: aseptyka, antyseptyka, dezynfekcja i sterylizacja, zasady gojenia się ran i
regeneracji tkanek, leczenie zakażeń i wstrząsów, żywienie i regulacja
gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenia homeostazy, przetaczanie krwi,
zasady doraźnej pomocy w stanach zagrożenia życia, postępowanie przed- i
pooperacyjne, znieczulenie i zwalczanie bólu oraz wreszcie techniki zabiegowe i
operacyjne. Dziedzina ta obejmuje także problematykę związaną z anatomią
topograficzną, fizjologią i patologią organizmu oraz immunologią i
rehabilitacją. Poznanie wzajemnego położenia narządów i tkanek względem siebie,
właściwości czynnościowych narządów i układów organizmu jest niezbędne do
umiejętności dobrania właściwej metody przywrócenia prawidłowej funkcji po
urazie, wadzie czy chorobie. Chirurgia dzieli się na liczne poddziedziny, taki
jak: chirurgia ogólna, urazowa, plastyczna i laparoskopowa oraz wchodzi swoimi
kompetencjami w szereg specjalności medycznych, które w celu wyleczenia chorego
układu lub narządu wymagają interwencji chirurgicznej, stąd mamy operacje
ginekologiczne i położnicze, andrologiczne, gastroenterologiczne, urologiczne,
ortopedyczne, onkologiczne, okulistyczne, stomatologiczne itp.
Zabiegi i
operacje chirurgiczne to wszelkiego rodzaju działania diagnostyczne i lecznicze
niezbędne z medycznego punktu widzenia w celu wyleczenia, przywrócenia funkcji
lub zmniejszenia objawów choroby bądź urazu, polegające na interwencji
chirurgicznej skierowanej na dany układ, narząd lub tkankę ciała, co poprawia
jakość życia pacjenta. Zabiegi i operacje przeprowadzane są w znieczuleniu
ogólnym, przewodowym, bądź miejscowym, w celu zniesienia świadomości, bólu i
negatywnych reakcji ze strony organizmu. Zabiegi i operacje przeprowadzane są
przez operatora – lekarza, który przystępując do czynności chirurgicznych
powinien kierować się anatomicznym dostępem do zmian chorobowych, fizjologią
układów i narządów, stanem pacjenta i możliwościami technicznymi, pozwalającymi
na wykonanie operacji. Operatorowi pomagać może wykwalifikowany asystent lub
inny lekarz (bądź lekarze). Operacje wykonywane są w odpowiednio przygotowanych
salach operacyjnych, zapewniających jałowość oraz specjalistyczny sprzęt
operacyjny i anestezjologiczny, natomiast drobne zabiegi przeprowadzane są
w odpowiednich salach zabiegowych. W przypadku zabiegów i operacji
chirurgicznych, bardzo ważne jest uzyskanie pisemnej zgody właściciela
zwierzęcia na zastosowanie znieczulenia i przeprowadzenie potrzebnej kuracji
chirurgicznej, ponieważ każde znieczulenie, jak i przeprowadzane zabiegi, bądź
operacje pociągają za sobą ryzyko dla życia zwierzęcia i właściciel musi być
świadomy o możliwości wystąpienia komplikacji w trakcie operacji oraz powikłań
pooperacyjnych.
Operacje dzielą się ze względu na czas interwencji chirurgicznej na:
Operacje nagłe - muszą być wykonane w krótkim czasie po
wystąpieniu objawów (kilka godzin albo kilkadziesiąt minut), w przeciwnym razie
nastąpić może znaczne pogorszenie stanu zdrowia pacjenta. Taką operacją jest na
przykład operacja skrętu żołądka u koni lub psów, albo nacięcie tchawicy w
przypadku niedrożności.
Operacje pilne – muszą być wykonane najlepiej w ciągu kilku
dni od wystąpienia objawów, na przykład operacja ropnego zapalenia macicy u
samic.
Operacje planowe – odbywają się w ustalonym terminie (w
ciągu tygodni lub miesięcy), gdy nie ma potrzeby niezwłocznego ich wykonania.
Przykładem takiej operacji może być sterylizacja lub kastracja oraz niektóre
operacje plastyczne.
Operacje dzielą się również ze względu na cel i wynik interwencji chirurgicznej
na:
Operacje diagnostyczne – początkowo nie mają na celu
leczenia, lecz wstępne rozpoznanie choroby, gdy nie ma możliwości zastosowania
zachowawczych i nieinwazyjnych metod diagnozowania, bądź są one nieskuteczne.
Przykładem takiej operacji jest diagnostyczne otwarcie jamy brzusznej.
Operacje lecznicze – mają na celu usunięcie ogniska
chorobowego lub przywrócenie zakłóconej funkcji organizmu, na przykład
operacyjne udrożnienie zaczopowanego przewodu pokarmowego.
Operacje radykalne – mają na celu całkowite wyleczenie
choroby, mogą polegać na częściowym bądź całkowitym wycięciu tkanki albo
struktury ciała zmienionej patologicznie lub częściowym
bądź
całkowitym usunięciu narządu zmienionego patologicznie.
Tego rodzaju operacje są
wykonywane często w przypadku nowotworów, na przykład wycięcie śledziony z
powodu raka.
Operacje łagodzące – poprawiają jedynie stan chorego, nie
usuwając właściwej przyczyny dolegliwości. Wykonywane są ze względów
humanitarnych, dla oszczędzenia cierpień i ograniczenia bólu. Przykładem takiej
operacji jest usunięcie uciskającego fragmentu naciekającego nowotworu
złośliwego dającego wznowy i przerzuty.
Chirurgia
ogólna – polega na rozpoznawaniu i leczeniu
chorób chirurgicznych poprzez wykonanie zabiegu lub operacji na poszczególnych
układach, narządach lub tkankach ciała, głównie jamy brzusznej i miednicznej,
które służą poprawie zdrowia i samopoczucia pacjenta. Chirurgia ogólna wchodzi
również swoimi kompetencjami w szereg specjalności medycznych, które w celu
wyleczenia chorego układu lub narządu wymagają interwencji chirurgicznej, stąd
mamy operacje ginekologiczne i położnicze, andrologiczne, gastroenterologiczne,
urologiczne, onkologiczne, okulistyczne itp.
Chirurgia
urazowa - to dziedzina medycyny zajmująca się
przede wszystkim leczeniem urazów, ale także przyczynami powstawania urazów,
zapobieganiem im i leczeniem schorzeń powstałych w ich wyniku. Chirurgia urazowa
jest pojęciem jednoznacznym z traumatologią i w znacznym stopniu dotyczy
schorzeń układu szkieletowego i połączeń międzykostnych oraz układu mięśniowego,
ale również może dotyczyć innych sąsiadujących tkanek, które doznały urazu.
Chirurgia urazowa często musi łączyć się z chirurgią plastyczną w celu
zrekonstruowania uległych wypadkowi części ciała i doprowadzenia pacjenta do
zdrowia.
Chirurgia
plastyczna – polega na wykonaniu zabiegu lub
operacji polegającej na zmianie wyglądu bądź funkcji układu lub narządu. Do
dziedziny tej zalicza się zabiegi i operacje naprawcze lub rekonstrukcyjne po
przebytych wypadkach, urazach, wadach wrodzonych, rozwojowych i nabytych, które
umożliwiają lub przynajmniej ułatwiają normalną egzystencję oraz zabiegi i
operacje kosmetyczne, których nie należy utożsamiać z całą specjalnością
chirurgii plastycznej, gdyż zajmują się one poprawą niewłaściwego wyglądu, lecz
nie przeszkadzającego w normalnej egzystencji. Do zmian, które wymagają zabiegów
bądź operacji naprawczych, rekonstrukcyjnych lub kosmetycznych należą: nowotwory
łagodne i złośliwe powłok ciała; świeże obrażenia ciała będące wynikiem urazów
bądź wypadków; amputacje, oskalpowania, przerwanie ścięgien; głębokie i rozległe
oparzenia skóry; zniekształcenia pourazowe, pochorobowe, po zabiegach
operacyjnych; wady wrodzone; przewlekłe, otwarte, ziarninujące ubytki tkanek;
zmiany i zniekształcenia natury estetycznej.
Chirurgia
laparoskopowa – dziedzina ta polega na
przeprowadzaniu drobnych zabiegów i operacji metodą mało inwazyjną dla
organizmu. Zabiegi i operacje mogą być wykonywane albo poprzez niewielkie
otwarcie jam ciała (w stosunku do tradycyjnej, manualnej chirurgii),
wprowadzenie do ich wnętrza laparoskopu i wykonanie zabiegu bądź operacji w
określonych przestrzeniach jam ciała lub na określonych narządach wewnętrznych,
albo poprzez wprowadzenie laparoskopu poprzez naturalne otwory ciała i dokonaniu
zabiegu w świetle określonego narządu.
Oprócz
chirurgii zabiegowej i operacyjnej istnieje również szeroki zakres chirurgii
zachowawczej. Praca lekarza jest ciągłym wybieraniem mniejszego ryzyka przy
doborze kuracji. Niekiedy okazuje się że właśnie zaniechanie operacji jest
mniejszym ryzykiem, ze względu na ogólny stan pacjenta, gdyż zbyt pochopne jej
wykonanie mogłoby się skończyć nawet zgonem. W przypadkach takich przed
przystąpieniem do operacji należy doprowadzić organizm pacjenta obciążony innymi
schorzeniami do stanu, który pozwoli na bezpieczną interwencję chirurgiczną i
wykluczy ewentualne komplikacje podczas operacji oraz powikłania pooperacyjne,
stosując leczenie farmakologiczne normalizujące podstawowe czynności
fizjologiczne organizmu. W innych przypadkach zaawansowany stan ogólny pacjenta
lub podeszły wiek w ogóle wykluczają przystąpienie do operacji i narzucają
terapię farmakologiczną, której możliwości lecznicze przy wielu schorzeniach
chirurgicznych mogą być dość ograniczone…
powrót